Σε αυτές τις εκλογές ψηφίζουν όσοι γεννήθηκαν από τις 31.12.1992 και έπειτα...
Αναρωτιέμαι λοιπόν τα εξής:
α)Με ποια κριτήρια θα κάνουν την επιλογή, και
β)αν είναι ηθικό να ζητάς και να υποχρεώνεις έναν νέο να ψηφίσει χωρίς όμως από την άλλη να τον έχεις προετοιμάσει, ούτε στο ελάχιστο, για το ποιες είναι οι υποχρεώσεις της απέναντι πλευράς, τι θα έπρεπε να αναζητά σαν άτομο, σαν μονάδα και σαν μέλος μέσα σε ένα κοινωνικό σύνολο.
Από τη στιγμή που η πολιτεία δεν αναλαμβάνει ή τουλάχιστον δεν εκπληρώνει σωστά την υποχρέωση της να παράσχει τέτοιου είδους εκπαίδευση μέσω του σχολείου και του γενικότερου εκπαιδευτικού της συστήματος, πως ορίζει, σαν νομική υποχρέωση, σε έναν νέο της να εμφανιστεί και να ψηφίσει; Να ψηφίσει για ποιο λόγο και με ποια κριτήρια, βασίζοντας την κρίση του σε ποιο υπόβαθρο;
Παράλληλα όμως αναρωτιέμαι πόσο ελπιδοφόρο (για το μέλλον μιας πολιτείας) μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι δεν νιώθω αυθόρμητα καμία ηθική υποχρέωση να εμφανιστώ και να “ασκήσω το εκλογικό μου καθήκον”. Κι αν νιώθω τώρα, που δεν νιώθω, δεν ένιωθα σίγουρα στα 18 μου, και επειδή από τότε δεν έχουν περάσει παρά 3 χρόνια, θυμάμαι ευδιάκριτα πλήθος από υπόλοιπους συνομήλικους μου, με την ίδια άγνοια και αδιαφορία. Πόσο αίσιο εν ολίγοις μπορεί να θεωρείται σαν γεγονός ότι στην πλειοψηφία τους οι νέοι, δεν αισθάνονται καμία ηθική υποχρέωση να ασχοληθούν με τα κοινά του τόπου τους; Και θα συνεχίσω πάνω σ' αυτό αφού κάνω μια παράκαμψη για να αιτιολογήσω τα εισαγωγικά στο “ασκώντας το εκλογικό μου καθήκον”.
